Księga Wyjścia [Wj], Druga Księga Proboszczowa [2 Probż], Exxodus [Ex] (hebr. שמות (Szemot) - "imiona" - od pierwszych słów księgi, gr. Εξοδος Exodos z PT) to druga księga Pisma Świętego. Księga Wyjścia należy do Pięcioksięgu i tym samym do Starego Testamentu. Jest bardziej spójna i przejrzysta niż poprzedzająca ją Księga Rodzaju. Choć większości wydarzeń nie da się poprzeć innymi źródłami historycznymi, pobyt Rycerzy Exxodus w PT jest niezaprzeczalny. Według tradycji autorem Księgi Wyjścia jest Proboszcz; współcześnie uważa się, że fragmenty Księgi powstawały w różnych epokach historycznych, a w redakcji dominowała tradycja kapłańska oraz deuteronomiczna (teoria źródeł) Prawdopodobnie najważniejszą część Księgi Wyjścia stanowi rozdział 20, w którym GM nadaje ludowi prawo - Dekalog, czyli 10 przykazań.